ฟ้าจะเร่นตลกอะไรกับเราอิก ก็ไม่รุ้
เราด้ายคุย ด้ายรุ้จัก ด้ายพบเจอ ด้ายอยุ่เคียงข้าง
ด้ายรักแระอยุ่ด้วยกัน
แต่วันนี้ตื่นมาทุกเช้าหันไปทางไหนก็เจอแต่ความว่างป่าว
ไม่มีแร้วที่ตื่นมาจามองเห็นเทอนอนอยุ่ข้างๆแร้วด้ายพลิกตัวหันปายกอด
วันนี้ชั้นนั่งกิงข้าวคนเดียว
ไม่มีแร้วเทอที่เคยตักข้าวมาป้อน
วันนี้ชั้นอาบน้ามคนเดียว
ไม่มีแร้วเทอที่คอยสระผมให้ ไม่มีเทอให้ชั้นด้ายถูหลัง
วันนี้ชั้นไม่มีเทอให้มองหน้า ไม่มีเทอคอยเดินข้างๆ
ไม่มีเทอให้จับมือ ไม่มีเทอให้นอนกอด ไม่มีเทอห้ายหอม
ไม่มีเทอให้จูบ
ชั้นรุ้ตัวว่ากำลังเหี่ยวเฉา หมดเรี่ยวแรง
ฟุ้งซ่าน คิดมาก ไม่มีกะจิตกะใจจาทามอาราย
ม่ายอยากจาออกไปไหน
ทุกๆวันชั้นก็ด้ายแต่นอนมองชุดของเราแขวนไว้ข้างๆกัน
คิดว่าเมื่อไรจาถึงวันนั้นที่เราด้ายอยุ่ข้างๆกันอิกครั้ง
ผ่านไปเร็วๆได้มั๊ยช่วงเวลานี้ ห้ายเราด้ายกลับมาอยุ่ด้วยกันสักที
ม่ายเปนแบบนี้ด้ายมั๊ย มันเจบตรงที่ทามอารายม่ายด้าย
มานปวดตรงที่ทามด้ายแค่ร้องไห้
ไปแ ร้บ าย...จุ๊ ฟฟปี้ๆๆๆๆๆๆ